Tak blisko, a tak pięknie …. – Koskowa Góra

Gór mi mało i trzeba mi więcej
Żeby przetrwać od zimy do zimy
Ktoś mnie skazał na wieczną wędrówkę
Po śladach, które sam zostawiłem

Tak blisko, a tak pięknie ….

Perła Beskidu Makowskiego (Średniego) – Koskowa Góra (874 m n.p.m., według niektórych źródeł 866 m n.p.m.). Szczyt położony na północny wschód od Makowa Podhalańskiego, we wsi Bogdanówka. Stanowi kulminację Pasma Koskowej Góry. Na szczycie góry umiejscowiony jest przemiennik krótkofalarski na pasmo 2m /70cm.
Często wyjeżdżamy daleko by podziwiać cuda natury, a prawdziwe cudo natury można oglądać właśnie na Koskowej Górze, która znajduję się tak blisko nas….
Można na nią wyjść na nogach, wyjechać samochodem, rowerem… jak kto lubi. W Paśmie Koskowej Góry znajduje się wiele świetnych punktów widokowych, najciekawsze na wierzchołku Koskowej Góry. We wszystkie strony roztacza się swyjątkowa panorama, obejmująca wszystkie sąsiednie pasma i grupy górskie. Na zachodzie widać Beskid Mały i Babią Górę, na południu Stołową Górę, nieco w prawo pasmo Polic, a na horyzoncie łańcuch Tatr. Na wschodzie natomiast Gorce, Beskid Wyspowy i pasmo Lubomira i Łysiny za doliną Raby, a od północy Babicę oraz pobliską Parszywkę.

Koskowa Góra z bliska
Grupa Koskowej Góry stanowi większa, zachodnia część Beskidu Makowskiego. Składa się z trzech pasm, z których głównym i największym jest Pasmo Koskowej Góry (866 m).
Obok niej wznoszą się Parszywka (849 m) i Kotoń (857 m). Na północ od pasma ciągnie się łańcuch wzniesień rozdzielonych przełęczą Sanguszki, jego wschodnią część stanowi małe pasmo Chełmu (603 m), a zachodnią – Babicy (727 m). Na południe od pasma Koskowej jest jeszcze niewielkie pasmo Stołowej Góry (841 m), grupa Przykrzca (741 m) oraz samodzielny masyw Klimasa i Zębalowej (858 m).
Grupa Koskowej Góry oddzielona jest od Beskidu Małego i Pasma Babiogórskiego doliną Skawy, natomiast od Pasma Lubomira i Łysiny – środkowym biegiem Raby i doliną Krzeszowskiego Potoku.
Podobnie jak cały Beskid Makowski, jest to region typowo rolniczy. Szczyty górskie, nawet te najwyższe (np. Koskowa Góra), są słabo zalesione i w większości pokryte szachownicą pól uprawnych, co ma też swoje zalety.
Koskowa Góra (866 m) jest największym wypiętrzeniem rozległego masywu. Na wschodnich stokach jej bezleśnej, spłaszczonej na wierzchołku kopuły szczytowej leżą przysiółki Bogdanówki. Łagodne, choć mocno pofałdowane zbocza opadają równomiernie we wszystkich kierunkach.
Nazwa Koskowej pochodzi od nazwiska właściciela tego obszaru – Koska, podobnie jak podszczytowe osiedle U Koska.
Niedaleko na wschód od Koskowej Góry wznosi się również niezalesiona Parszywka z osiedlem o podobnie wdzięcznej nazwie. W pobliżu szczytu znajduje się murowana kapliczka ufundowana ok. 1910 roku przez Jana Koska. Pokryta gontem, wewnątrz figura Chrystusa upadającego pod krzyżem po raz trzeci z nazwiskiem fundatora. Jak głosi podanie rzeźbę zamówiono w Sidzinie dla Kalwarii Zebrzydowskiej. Podczas transportu trzy pary wołów zatrzymały się na grzbiecie nad Bogdanówką i nie chciały się ruszyć z miejsca. Uznając to za Bożą wolę wybudowana w tym miejscu kaplicę, w której umieszczono rzeźbę. W pobliżu kapliczki kamienny postument, obok drewniany krzyż, z ludową rzeźbą Chrystusa. Przy kapliczce tej kończy się Droga Krzyżowa.
Tradycją, która wiąże się z tą górą są rajdy organizowane przez PTTK oraz przez makowskie Centrum Kultury, Promocji, Turystyki i Sportu. Celem rajdu jest poznanie piękna Beskidu Średniego i Wysokiego. Wyrabianie umiejętności posługiwania się w terenie mapą i kompasem. Przyczynianie się do wyrabiania sprawności harcerskich. Poznanie przeszłości zwiedzanych terenów, popularyzacja turystyki kwalifikowanej i krajoznawstwa szczególnie wśród młodzieży szkolnej. W tym roku odbędzie się XVII rajd górski na Koskową Górę.
Osobiście chciała bym polecić zachody słońca na Koskowej Górze ponieważ są niesamowite …. Każdy inny, każdy piękny, każdy niesamowity….każdy zapiera dech w piersiach. Ciekawym zjawiskiem jest wielkie słońce, które w zależności od pory roku zachodzi to nad Babią Górą, to nad iglastym lasem, to nad miastami … Taki widok dodaje sił i daje pewność, że Bóg nas kocha, bo stworzył coś tak wspaniałego jak zachody słońca, które możemy podziwiać.

Usiądź o zachodzie słońca

Usiądź o zachodzie Słońca
Nad rzeką myśli szeroką
I wpatrz się w czerwoną otchłań Słońca

Gdy ujrzysz w niej tętniące serce
To znak
Byś uwolnił swoja duszę wreszcie,
By jak ptak wzbiła się wysoko
I dostrzegła, że życie jest piękne.
Daj wolność swoim chowanym uczuciom
I pozwól im oddychać powietrzem
I ciesz się widokiem
Bo życie jest piękne.
/Cz.Miłosz/

Sylwia Rusin

«